Czarcie Kręgi

Nazwa czarci krąg pochodzi ze starej baśni.  Ludzie kiedyś wierzyli że grzyby rosnące w kółku były oznaką tego że tam tańczyły czarodziejki.   Czarcie kręgi można znaleść w prześwitach i lasach.

W trawie najbardziej znany grzyb który powoduje czarcie kręgi to jest Marasmius oreades. Strzępki tego grzyba znajdują się pod ziemią.  Rośnie on w kształcie rozciągających się kręgów.  W trakcie rośnięcia grzyb zużywa wszelki pokarm zabijając trawe w ten sposób.  Dlatego czarcie kręgi mają martwą trawę ponad strzępkami.  Owocniki rosną tuż za linią strzępków.

Duże kręgi są stworzone kiedy stare strzępki w środku zużyją caly pokarm i umrą.   Kiedy środkowe strzępki umerają pokarm powraca do ziemi i trawa znowu może rosnąć.

Żyjąca część strzępków dalej rośnie i wypuszcza związki chemiczne do ziemi przed sobą.  Te związki chemiczne rozbijają elementy organiczne na mniejsze części żeby strzępki miały pokarm kiedy tam dotrą.  Przez krótki okres czasu trawa w tym miejscu też ma łatwiejszy dostęp do pokarmu.  Powodując że ona staje się ciemniejsza, wyższa i grubsza niż reszta trawy.  Ale jak tylko strzępki tam dotrą ona też umiera.

Czarcie kręgi które są rezultatem grzyba Marasmius oreades są nazywanymi "wolnymi" kręgami.  Będą rosnąć dopuki jakaś bariera ich nie powstrzyma.  Czasami tą barierą jest inny czarci krąg!  Kręgi mogą się nakładać ale tylko w miejscach gdzie pokarm jeszcze nie jest zużyty.

Jeżeli nie ma żadnych barier kręgi rosną do 8 cali (20 cm) rocznie.  Mogą osiągnąć średnice 30 stóp (10 m).  Jeden czarci krąg we Francji spowodowany przez grzyba Clitocybe geotropa ma średnice około pół mili (600 m).  Ten krąg ma około 700 lat.

Grzyby w symbiozie z drzewami też tworzą czarcie kręgi.  Ich kręgi jednak nie są "wolne" tylko tak jak na smyczy.  Korzenie tych drzew służą jako smycze dla tych kręgów.

Dodatkowe Żródła Informacji:

• Dickinson, C.H. Fairy rings in Norfolk. Bulletin of the British Mycological Society volume 13, pages 91 to 94.
  
• Gregory, P.H. 1982. Fairy rings; Free and tethered. Bulletin of the British Mycological Society volume 16, pages 161 to 163.
  
• Hudson, H.J. 1986. Fungal Biology. Edward Arnold, London. pages 23 to 25.
  
• Parker-Rhodes, A.F. 1955. Fairy ring kinetics. Transactions of the British Mycological Society volume 38, pages 59-72.

POWRÓT DO KATALOGU
Ostatnia zmiana: 19 Lipca, 1998. Wersję angielską przygotował Dr. Robert Fogel (rfogel@umich.edu). Tłumaczenie na język polski: Karol Cios z pomocą Pani Professor Katarzyny Turnau (ubturnau@cyf-kr.edu.pl).